Valens (Bozdoğan) Kemeri: Trakya Tepelerinden Şehre 250 Kilometrelik Su Akışı
İmparator Valens tarafından 368 yılında tamamlanan çift katlı taş kemerler, kentin kurak tepelerine kilometrelerce uzaktan su taşıyan bir mühendislik zaferidir.
Valens Kemeri'nden Sinan kubbelerine, Balyan saraylarından Renzo Piano'nun İstanbul Modern'ine ve AKM Opera Küresi'ne uzanan kentsel taş kroniği.
İmparator Valens tarafından 368 yılında tamamlanan çift katlı taş kemerler, kentin kurak tepelerine kilometrelerce uzaktan su taşıyan bir mühendislik zaferidir.
100.000 kişilik devasa yarış pisti, Mısır’dan getirilen III. Thutmose dikilitaşı ve imparatorluğun sıfır noktası kabul edilen Milion anıtı.
Roma’daki Apollon Tapınağı’ndan sökülerek getirilen mor porfir mermer silindirlerin metal çemberlerle birbirine kilitlendiği imparatorluk sütunu.
Pera’nın tarihi aktarlarından Boğaz korularının defne ve servi kokularına: Sentetik katkılardan arındırılmış, geleneksel soğuk pres zanaatıyla cildi yormadan arındıran doğal sabun kültürü.
İsidorus ve Anthemius’un geometri dehasıyla inşa edilen 55 metrelik kubbe, pencerelerinden süzülen ışıkla adeta altın bir zincirle gökten sarkıtılmış hissi verir.
336 mermer sütunun suyun derinliklerinde yükseldiği, pagan tapınaklarından devşirilen ters Medusa heykellerinin kenti büyüden koruduğu dev sarnıç.
Marmara’dan Haliç’e uzanan 6.5 kilometrelik üç kademeli savunma hattı: 96 kule, 20 metre genişliğindeki su hendekleri ve Porta Aurea zafer kapısı.
Büyük Saray’ın terk edilmesinin ardından Paleologos hanedanının son sığınağı olan üç katlı taş ve tuğla işçilikli saray pavyonunun mimari anatomisi.
Tarihi Yarımada’nın zemin altındaki su depolarında Korint başlıklı sütunların akustiği ve modern projeksiyon haritalama teknikleriyle yeniden canlanışı.
Komnenos hanedanı tarafından kurulan ve üç kilisenin yan yana birleştiği devasa manastır kompleksinin Haliç’e bakan terasları.
Boğaziçi sularının kıyısında dalgalarla yıllarca yıkanmış katranlı çam tahtaları, bir imparatorluk başkentinin son sessiz tanıklarıdır.
Süleymaniye ve Selimiye camilerinde tonozların içine gizlenen pişmiş toprak akustik küplerin rezonans haritası üzerine mimari inceleme.
Fatih Sultan Mehmet döneminde kurulan, 64 cadde ve 4.000 dükkânla medeniyetlerin ticaret hafızasını taşıyan tonozlu çarşı labirenti.
1348 yılında Cenevizliler tarafından inşa edilen 'İsa Kulesi', yangın gözetleme misyonu ve Hezarfen Ahmed Çelebi’nin kanatlandığı taş gövde.
Alibeyköy Vadisi üzerinde sel sularına meydan okuyan piramidal ayakları ve çift katlı kemer yapısıyla dünya hidrolik mimarisinin zirvesi.
Dolmabahçe, Çırağan ve Beylerbeyi saraylarında mermer sütunlar, kristal avizeler ve Batılılaşma döneminin anıtsal rıhtım cepheleri.
Geleneksel ahşap konakların saçak, cumba ve kafes oranlarını brüt beton ve modüler sistemlerle birleştiren mimarın modern manifestosu.
Deniz kazıkları üzerine inşa edilen rasyonalist köşk, çelik pencereleri ve dairesel teraslarıyla Erken Cumhuriyet’in modern yaşam ütopyasıdır.
Saydam cephesiyle Taksim Meydanı’nı içeri alan fuayesi, dönemin öncü akustik mühendisliği ve opera sahnesi tasarımı.
Fransız mimar Vallaury tarafından lüks bir otel olarak tasarlanan 20.000 metrekarelik ahşap devin zamana ve hava koşullarına direnişi.
1940’ların yalın denizcilik mimarisini yansıtan saat kuleli gümrük ve yolcu salonunun liman hafızasındaki silinmez yeri.
Pritzker ödüllü Renzo Piano’nun Boğaz sularından ilham alan şeffaf zemin katı, çatı havuzundaki yansımalar ve kentin çağdaş sanat vitrini.
Tabanlıoğlu Mimarlık tarafından tasarlanan 2.040 kişilik ana opera salonu, el yapımı kırmızı seramik kabuğuyla dünya opera sahnelerinin en yenilikçi eseridir.
Geleneksel Selçuklu ve Osmanlı geometrilerinin yüksek teknoloji rüzgar tünelleri ve LEED sertifikalı akıllı kulelerle harmanlandığı Asya yakası aksı.
Anten kirliliğini tek bir mimari heykelle çözen Melike Altınışık tasarımı kule, organik rüzgar formuyla Asya tepelerinde parlıyor.
Roma İmparatorluğu'nun tören meydanında bulunan Justinianus atlı heykeli ve kentin ilk halka açık toplanma alanı.
Kenti bin yıl boyunca koruyan surların yapımında kullanılan küfeki taşının fosilli yapısı ve ocak haritaları.
Güney rüzgarlarına karşı şehri çevreleyen deniz tahkimatları ve balıkçı teknelerinin yanaştığı kadim iskeleler.
Ayasofya'dan birkaç yıl önce inşa edilen sekizgen planlı taş tapınağın mimari oranları ve mermer frizleri.
Dört yarım kubbeyle merkezi kubbeyi taşıyan ilk kusursuz piramidal kademelenmenin geometri çözümlemesi.
Deniz doldurularak inşa edilen külliyede hamamın mermer göbek taşı ve Sinan'ın denizle kurduğu doğrudan diyalog.
Kösem Sultan tarafından yaptırılan üç avlulu dev hanın kubbeli çatıları, dokumacı atölyeleri ve gizli kuleleri.
Kamondo ailesinin Voyvoda Caddesi ile Avusturya Lisesi yokuşunu bağlayan heykelsi çift kıvrımlı taş basamakları.
II. Abdülhamid döneminde Alman İmparatoru II. Wilhelm için eklenen sarayın devasa yekpare halısı ve sedef kaplamaları.
Yüzlerce anıt inşa eden koca mimarın kendi külliyesinin ucunda bir üçgen ada üzerine yerleştirdiği zarif açık türbe.
Alman mimar Jachmund tarafından 1890’da açılan garın renkli vitray pencereleri, kiremit frizleri ve Avrupa kapısı oluşu.
Yalın dikey hatları ve kütlesel geometrisiyle genç Türkiye Cumhuriyeti'nin mimari kimlik inşası.
Bronz döküm geometrik parmaklıklar, traverten kaplamalar ve İstanbul burjuvazisinin yeni konut alışkanlıkları.
Sokaktan geçen yayaların müzeye girmeden Boğaz ufkunu kesintisiz görebildiği şeffaf mimari açıklık stratejisi.
Opera binasının en üst terasından Sarayburnu ve Boğaziçi Köprüsü’nü panoramik bir hatla kucaklayan kamusal seyir noktası.